Actividades, Homenaxe

Día de Rosalía 2020

Un ano máis a AC Eira Vella e o Concello de Betanzos organizan o acto central en torno ao Día de Rosalía, no que se conmemora o nacemento da autora.

O venres, 28 de febreiro, ás 19:30 horas na Aula Municipal de Cultura, Mariña Erias e Javier Crespo conducirán o acto de homenaxe á poeta no que participará o alumnado dos centros de ensinanza da cidade, o Coro de Coirós, a Asociación Lar de Unta e o Grupo de Azougue da Escola Municipal de Folclore.

Actividades, Homenaxe

Homenaxe a Rosalía 2017

Un ano máis Eira Vella organiza, coa área de normalización lingüística do Concello de Betanzos, a homenaxe a Rosalía Castro o 24 de febreiro na aula de cultura «Xulio Cuns». A actriz Isabel Risco presenta acto, que conta coa participación de alumnado do CEIP Vales Villamarín e do IES Francisco Aguiar, o grupo folclórico A Fuliada e diversas persoas que recitarán poemas da poeta galega. O acto pecharao a cantante e compositora compostelá Najla Sham

Publicacións

Uxío Novoneira

Como ben saberedes, este ano 2010 o Día das Letras Galegas estará adicado ao poeta Uxío Novoneira, o poeta do Caurel. Quixemos lembralo cun fermoso poema que adicou a Betanzos.

POEMA DOS CANEIROS
Betanzos, 1955
MANDEO inorde ó son da noite.

As ondas do río devalaban lenes
levando as barcas soltas pro infindo do mar i a noite.
Sobor das barcas:
as mulleres! o viño! as viandas!

As ondas do río devalaban lenes
levando as barcas soltas pro infindo do mar i a noite.

Comemos e bebemos pra ledicia.

As ondas do río devalaban lenes
levando as barcas soltas pro infindo do mar i a noite.

O viño i as viandas érguenme á lua chea.

As ondas do río devalaban lenes
levando as barcas soltas pro infindo do mar i a noite.

Cando o viño roxo que non perde a coor no cor
xa non abondaba a nosa sede
chegámol´os beizos a vasos máis fondos.

As ondas do río de levalaban lenes
levando as barcas soltas pro infindo do mar i a noite.

As mulleres eran verdadeiras como o viño.

As ondas do río devalaban lenes
levando as barcas soltas pro infindo do mar i a noite.

A medida que o tempo pasaba alongábame da morte.

As ondas do río devalaban lenes
levando as barcas soltas pro infindo do mar i a moite.

No milagre longo coidei seguir nas barcas devalando.

Uxío Novoneira

En: “ Betanzos na voz dos poetas”. 1994